Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny,
łac. Assumptio Beatissimae Mariae Virginis in caelum – przedmiot
wiary dotyczącej
wzięcia do nieba z ciałem i duszą
Najświętszej Maryi Panny po zakończeniu jej ziemskiego życia.
Dogmat ten uznawany jest w
Kościele katolickim. Według
teologii katolickiej Maryja mocą Bożą została
wzięta do nieba podobnie jak
Henoch i
Eliasz.
Katolicyzm
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest również przedmiotem dogmatu Kościoła katolickiego, ogłoszonego w
konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (
Najszczodrobliwszy Bóg) w
1950 roku przez papieża
Piusa XII. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały. Wniebowzięcie zajęło miejsce Zaśnięcia, które w
VII wieku zostało ustalone w
Rzymie.
Obchody
Święto nazywane jest także
Świętem Matki Boskiej Zielnej (Polska),
Matki Boskiej Znakomitej (
Kongo[6]) bądź
Matki Boskiej Korzennej (
Czechy). W
Kościele jest obchodzone, pod tą pierwszą nazwą, od
V wieku. W Polsce i innych krajach europejskich czci się Matkę Boską Wniebowziętą jako patronkę
ziemi i jej bujnej
roślinności.
W całym kraju święto to jest obchodzone bardzo uroczyście, jednak największe obchody mają miejsce w
Kalwarii Zebrzydowskiej, odbywają się tam inscenizacje Zaśnięcia Maryi oraz jej Wniebowzięcia, a także na
Jasnej Górze, dokąd zmierzają pielgrzymki z całej Polski właśnie na to święto. W innych częściach kraju często wiąże się ono ze świętem
dożynek.